“Oh, dat ziet er gezellig uit!,” roept mijn buurvrouw toen ik haar om 10 uur op zaterdagochtend op het 18-September-Plein tegenkom. Op het oog heeft ze zeker gelijk: een groepje van zo’n kleine honderd mensen die meedeinend liedjes zingen over Gods liefde. Ze zijn verzorgd gekleed en zien er keurig en netjes uit. De eerste spreker heeft het dan over de bedoeling van de dag: outreachen naar om ‘het evangelie te brengen’. Nou, hun versie van het evangelie dan.
Echt, ik probeer onbevooroordeeld te luisteren naar de groep. Ik kan heus wel erin komen dat God ons heeft gemaakt en dat hij van ons houdt. We mogen er dus zijn. Verder refereert de spreker aan de bijbel, het boek van God. Dat is misschien allemaal niet mijn ding, maar dat kan ik nog accepteren. Echter, later, na het zingen van wat liedjes heeft hij het over mensen en hun identiteit. Volgens hem gaat het, als ik het goed begrijp, nu fout bij mensen die niet willen veranderen – volgens hun visie op de bijbel dan. Hij roept namelijk dat je ‘kunt veranderen’ en de demonstrerende personen dat dus volgens hem niet willen. Als homoseksuele man voel ik met nu wél persoonlijk aangesproken. Waar neemt deze man het recht vandaan om mijn identiteit te veroordelen?
Inmiddels is algemeen bekend en erkend dat homoseksualiteit vooral erfelijk is. Tevens zijn er nog andere bepalende factoren maar het idee dat je van een ‘keuze’ kunt spreken, is belachelijk. Je kunt er wél voor kiezen om je eigen identiteit, bijvoorbeeld als homoseksuele man, te omarmen en je individuele leefstijl te ontwikkelen. Maar je hebt niet de keuze om wel of niet hetero (of homo) te zijn.
Het is zo stuitend dat Tom de Wal en zijn volgelingen pretenderen dat ze waarheid in pacht hebben. Zij denken dat zij diegenen zijn die de bijbel op de juiste manier uitleggen. En queere personen passen niet in hun wereld. Evenmin als bijvoorbeeld autisten. Zelfs vrouwen zijn het mikpunt van hun missie – immers is Eva de vrouw die de verleiding niet kon weerstaan zodat zonde de wereld is gekomen. Daarom ben ik zo blij dat ook de Dolle Mina’s aanwezig zijn die ochtend. Ze laten zien dat de tijden van het patriarchaat, dus mannelijke dominantie, voorbij zijn. Ik zou ook belangenverenigingen van o.a. Parkinson- en MS-patiënten willen oproepen om zich duidelijk uit te spreken tegen de onwaarheden van deze gebedsgenezer – je kunt MS niet genezen door hand op te leggen.
Opeens word ik aangesproken door een mevrouw, die duidelijk een missie heeft. Haar verhaal begint echter te haperen toen ik haar vertel dat ik wel degelijk bekend ben met de inhoud van de bijbel. En ik er mijn eigen interpretatie op na houd. Toen ik aan haar vraag waarom ze denkt dat zij mij kan voorschrijven hoe ik de bijbel moet lezen en invullen, kijkt ze opeens geïrriteerd op, ze weet niet wat ze moet zeggen. “Ik vind dat je raar bent”, zegt ze nog en verdwijnt. Voor zover dus mijn persoonlijke gesprek. Al eerder heeft de hoofdspreker van de outreach tegen zijn volgelingen gezegd dat ze niet met de pers mogen praten. Waarom eigenlijk? Omdat deze, net zoals de mevrouw, misschien geen inhoudelijke argumenten hebben?
Hoe langer ik de bijeenkomst volg, hoe enger ik geheel vind. Tom de Wal zelf heeft niet veel te zeggen. Behalve “God is liefde”, “Ik ben gelukkig door Jezus” en “Hij heeft me geholpen”, heb ik niets met enige inhoudelijke diepgang gehoord. Ik heb wel begrepen dat ze mij niet als mens met mijn individuele identiteit accepteren. Ik hoor woorden als ‘fout’ maar geen uitleg over het waarom. Ook op de website van Frontrunners vind ik hierover ook niet meer, wel een button om te ‘Geven”. Gebedsgenezer zijn is blijkbaar big business: ik heb gelezen dat Tom de Wal binnen 10 jaar blijkbaar al meer dan 10 miljoen euro heeft binnen geharkt. Nou, dat is ook een lucratieve reden om het gospel van Tom te preken.
Nogal ontredderd verlaat ik rond 11 uur het 18-Septemberplein. Gelukkig kom ik later met veel anderen samen die met vergelijkbare gevoelens van frustratie, teleurstelling en woede zitten maar ook de hoop voelen dat we samen tegen dit soort volksverlakkerij onder de noemer van godsdienstvrijheid op kunnen treden. En hopelijk doen in de toekomst nog meer mensen, partijen en organisaties mee. Ik doe dus een beroep op allen in onze samenleving om zich uit te spreken tegen deze zogenaamde gebedsgenezer die misbruik maakt van de (wan-)hoop van mensen en zijn handen wil leggen op nog meer slachtoffers – en hun portemonnee.
Kay Sachse
voorzitter COC Eindhoven en regio
Dit artikel is ook gepubliceerd in het ED en AD. Je kunt het lezen via de volgende links: